"Starajcie się odważnie dążyć do pełnej miary człowieczeństwa.
Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali!"
– Jan Paweł II

"Drodzy młodzi Polacy, silni wiarą,
zakorzenieni w Chrystusie!
Nieście innym orędzie Ewangelii,
pomagajcie Europie odnaleźć
jej chrześcijańskie korzenie"
– Benedykt XVI

"Trzeba pamiętać o nieustannej wdzięczności za ten dar,
jakim dla człowieka jest drugi człowiek"
– Jan Paweł II

"Chrystus umarł za wszystkich. Żyć dla Niego,
to znaczy pozwolić się włączyć w Jego «być dla»"
– Jan Paweł II

"Ja również miałem kiedyś 20 lat. Miałem pragnienia i troski.
Chciałem nadać mojemu życiu sens i tego sensu życia szukałem.
Odkryłem go, idąc za Panem Jezusem"
– Jan Paweł II

"Nie lękajcie się. Otwórzcie.
Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi"
– Jan Paweł II

słowo na dziś

15-2-2020 → 1 Krl 12, 26-32; 13, 33-34 ;Ps 106 (105), 6-7a. 19-20. 21-22 (R.: por. 4a);Mk 8, 1-10

Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: «Żal mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze; bo niektórzy z nich przyszli z daleka». Odpowiedzieli uczniowie: «Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?». Zapytał ich: «Ile macie chlebów?». Odpo-wiedzieli: «Siedem». I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy te siedem chlebów, odmówił dzięk-czynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali tłumowi. Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił. Zaraz też wsiadł z uczniami do łodzi i przybył w okolice Dalmanuty.

Apostołowie nie mają czym nakarmić tłumu, bo siedem chlebów i kilka rybek z pewnością nie wystar-czą dla nakarmienia tysięcy obecnych. Wówczas Jezus w sposób cudowny rozmnaża to, co mieli, tak że nie tylko „jedli do sytości”, ale zebrano jeszcze siedem koszów ułomków, które pozostały. Czytamy w opisie tego wydarzenia, że Jezus „odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali” ‒ a słowa te przenoszą nas zarazem do wieczernika. Podczas ostatniej wieczerzy „Pan Jezus (...) wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł [do Apostołów]: «To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę»” (1 Kor 11,23-24). „Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich” (tamże, w. 25) i wypo-wiedział nad nim słowa ustanowienia eucharystii. „Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę” (tamże). I jeszcze Chrystus dodał: „ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie” (tamże, w. 26). Z pewnością nie od razu Apostołowie dostrzegli, że było w tym ustanowieniu sakramentu Chrystusowego Ciała i Krwi jakieś podobieństwo z tamtym rozmnożeniem pokarmu ‒ chleba i ryb ‒ w którym niegdyś uczestniczyli. Może też przypomniały im się słowa, które Chrystus wtedy do nich powiedział: „wy dajcie im jeść”. słowa niezrozu-miałe, tajemnicze, a równocześnie potwierdzone „znakiem” rozmnożenia pokarmu. Bł. Michała sopoćko, prezbitera

źródło: „AD 2020 ze świętym Janem Pawłem II. Terminarz i agenda biblijna”, Wydawnictwo AA.

Stolica ApostolskaRadio WatykańskieKonferencja Episkopatu PolskiKatolicka Agencja InformacyjnaPortal OpokaPortal WiaraŚwiatowe Dni Młodzieży 2016Deo et PatriaeMłodzieżowa Agencja Informacyjna MaikaWydawnictwo Ludzie Boga
Rada Szkół Katolickich
Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa
e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl