"Starajcie się odważnie dążyć do pełnej miary człowieczeństwa.
Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali!"
– Jan Paweł II

"Drodzy młodzi Polacy, silni wiarą,
zakorzenieni w Chrystusie!
Nieście innym orędzie Ewangelii,
pomagajcie Europie odnaleźć
jej chrześcijańskie korzenie"
– Benedykt XVI

"Trzeba pamiętać o nieustannej wdzięczności za ten dar,
jakim dla człowieka jest drugi człowiek"
– Jan Paweł II

"Chrystus umarł za wszystkich. Żyć dla Niego,
to znaczy pozwolić się włączyć w Jego «być dla»"
– Jan Paweł II

"Ja również miałem kiedyś 20 lat. Miałem pragnienia i troski.
Chciałem nadać mojemu życiu sens i tego sensu życia szukałem.
Odkryłem go, idąc za Panem Jezusem"
– Jan Paweł II

"Nie lękajcie się. Otwórzcie.
Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi"
– Jan Paweł II

słowo na dziś

12-2-2019 → Rdz1,20–2,4a; Ps8,4-5.6-7.8-9; Mk7,1-13;

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie umytymi rękami. Faryzeusze bowiem i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kub-ków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?» Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków». I mówił do nich: «Umiecie dobrze uchylać przykazanie Boże, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: „Czcij ojca swego i matkę swoją” oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmiercią zginie”. A wy mówicie: „Jeśli kto powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co by ode mnie miało być wsparciem dla ciebie”, to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ni dla matki. I znosicie słowo Boże przez waszą tradycję, którąście sobie przekazali».

ludzie szybko dostrzegli różnicę, jaka zaznaczała się w sposobie i w samej istocie nauczania pomię-dzy Chrystusem a uczonymi w Piśmie. Ci ostatni naukę swoją opierali na Prawie Mojżesza, które sami interpretowali i komentowali. Chrystus natomiast nie występuje jako „wykładowca” czy „komentator” Prawa starego Przymierza, lecz jako Prawodawca, jako Ten, kto posiada władzę nad Prawem. Chrystus, przypisując sobie władzę uzupełnienia i autorytatywnej interpretacji Prawa Bożego, czy wręcz władzę głoszenia go w nowy sposób, ujawniał swoją świadomość bycia „równym Bogu” (por. Flp 2,6). Nie tworzy On innego prawa, natomiast ukazuje jego pełne znaczenie, wyjaśnia jego właściwy sens, prostuje błędne interpretacje i przeciwstawia się arbitralnemu stosowaniu go przez lud, a nawet przez jego nauczycieli i przywódców, ulegających ludzkim słabościom i ograniczeniom. syn Człowieczy działa więc jako Bóg przywracający porządek raz na zawsze ustalony i ustanowiony przez Boga.

źródło: „AD 2019 ze świętym Janem Pawłem II. Terminarz i agenda biblijna”, Wydawnictwo AA.

Stolica ApostolskaRadio WatykańskieKonferencja Episkopatu PolskiKatolicka Agencja InformacyjnaPortal OpokaPortal WiaraŚwiatowe Dni Młodzieży 2016Deo et PatriaeMłodzieżowa Agencja Informacyjna MaikaWydawnictwo Ludzie Boga
Rada Szkół Katolickich
Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa
e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl