"Starajcie się odważnie dążyć do pełnej miary człowieczeństwa.
Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali!"
– Jan Paweł II

"Drodzy młodzi Polacy, silni wiarą,
zakorzenieni w Chrystusie!
Nieście innym orędzie Ewangelii,
pomagajcie Europie odnaleźć
jej chrześcijańskie korzenie"
– Benedykt XVI

"Trzeba pamiętać o nieustannej wdzięczności za ten dar,
jakim dla człowieka jest drugi człowiek"
– Jan Paweł II

"Chrystus umarł za wszystkich. Żyć dla Niego,
to znaczy pozwolić się włączyć w Jego «być dla»"
– Jan Paweł II

"Ja również miałem kiedyś 20 lat. Miałem pragnienia i troski.
Chciałem nadać mojemu życiu sens i tego sensu życia szukałem.
Odkryłem go, idąc za Panem Jezusem"
– Jan Paweł II

"Nie lękajcie się. Otwórzcie.
Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi"
– Jan Paweł II

słowo na dziś

26-3-2019 → Dn3,25.34-43; Ps25(24),4-5.6-7bc.8-9; Mt18,21-35;

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, i tak dług oddać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: „Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: „Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swe-mu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: „Sługo niegodziwy, darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swym współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Jezus kładzie wielki nacisk na pojednanie braterskie, na przykład wtedy, gdy zachęca do nadstawie-nia drugiego policzka temu, kto nas uderzył i do oddania płaszcza temu, kto nam zabrał suknię, a także gdy wpaja prawo przebaczenia; przebaczenia, które każdy otrzymuje w takiej mierze, w jakiej sam umie przebaczać, przebaczenia, którego trzeba udzielić również nieprzyjaciołom; przebaczenia, którego trzeba udzielić siedemdziesiąt siedem razy, czyli praktycznie bez żadnego ograniczenia. Takie, możliwe do urze-czywistnienia jedynie w klimacie prawdziwie ewangelicznym, są warunki szczerego pojednania zarówno między poszczególnymi ludźmi, jak i między rodzinami, wspólnotami, narodami i ludami. Recon-ciliatio et poenitentia

źródło: „AD 2019 ze świętym Janem Pawłem II. Terminarz i agenda biblijna”, Wydawnictwo AA.

Stolica ApostolskaRadio WatykańskieKonferencja Episkopatu PolskiKatolicka Agencja InformacyjnaPortal OpokaPortal WiaraŚwiatowe Dni Młodzieży 2016Deo et PatriaeMłodzieżowa Agencja Informacyjna MaikaWydawnictwo Ludzie Boga
Rada Szkół Katolickich
Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa
e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl